Mirënjohja — Një reflektim i mbushur me lumturi

Mirënjohja — Një reflektim "Hapkinful"

Praktika e butë e të vërejturit

Mirënjohja mund të tingëllojë si një ide shumë e thjeshtë.

Ji mirënjohës.

Vlerëso atë që ke.

Numëro bekimet e tua.

Por mirënjohja mund të shndërrohet në diçka shumë më të thellë kur e bëjmë pjesë të jetës së përditshme.

Ajo na kërkon të ndalemi.

Të vërejmë.

Të njohim njerëzit, vendet dhe momentet e zakonshme që sjellin diçka të mirë në jetën tonë.

Një filxhan i ngrohtë në duart tona.

Një zë i njohur në telefon.

Një vakt në tavolinë.

Një shtrat i rehatshëm.

Dikush që na kujton.

Rrezet e diellit përmes dritares.

Lule buzë shtegut.

Një moment qeshjeje kur nuk e prisnim.

Asnjëra nga këto gjëra nuk ka nevojë të jetë e jashtëzakonshme për të pasur rëndësi.

Ndonjëherë mirënjohja është thjesht njohja e vlerës së asaj që përndryshe mund të kishte kaluar pa u vënë re.

Mirënjohja nuk do të thotë që jeta është perfekte

Të jesh mirënjohës nuk do të thotë të pretendosh se gjithçka është e mrekullueshme.

Jeta mund të jetë e vështirë.

Ne mund të ndihemi të zhgënjyer, të shqetësuar, të vetmuar, të lodhur ose të trishtuar dhe përsëri të praktikojmë mirënjohjen.

Nuk duhet të jemi mirënjohës për vetë gjënë e vështirë.

Përkundrazi, mirënjohja na lejon të vërejmë se çfarë mund të jetë ende mirë përkrah saj.

Një mik që na kontakton për të na pyetur si jemi.

Dikush që ofron ndihmë.

Një moment paqeje në një ditë të vështirë.

Një kujtim që na bën të buzëqeshim.

Forca që nuk e dinim se e kishim.

Mirënjohja nuk i fshin vështirësitë e jetës.

Ajo thjesht na kujton se e vështira dhe e mira ndonjëherë mund të ekzistojnë paralelisht.

Mirënjohja nuk do të thotë që jeta është perfekte

Të jesh mirënjohës nuk do të thotë të pretendosh se gjithçka është e mrekullueshme.

Jeta mund të jetë e vështirë.

Ne mund të ndihemi të zhgënjyer, të shqetësuar, të vetmuar, të lodhur ose të trishtuar dhe përsëri të praktikojmë mirënjohjen.

Nuk duhet të jemi mirënjohës për vetë gjënë e vështirë.

Përkundrazi, mirënjohja na lejon të vërejmë se çfarë mund të jetë ende mirë përkrah saj.

Një mik që na kontakton për të na pyetur si jemi.

Dikush që ofron ndihmë.

Një moment paqeje në një ditë të vështirë.

Një kujtim që na bën të buzëqeshim.

Forca që nuk e dinim se e kishim.

Mirënjohja nuk i fshin vështirësitë e jetës.

Ajo thjesht na kujton se e vështira dhe e mira ndonjëherë mund të ekzistojnë paralelisht.

Mirënjohja ndryshon atë që vërejmë

Ajo për të cilën i kushtojmë vëmendje mund të formësojë mënyrën se si e përjetojmë një ditë të zakonshme.

Kur praktikojmë mirënjohjen, fillojmë të vërejmë gjëra pranë të cilave dikur mund të kishim kaluar me nxitim.

Personi që na bëri një filxhan çaj.

Mesazhi që mbërriti pikërisht në momentin e duhur.

Cicërimat e zogjve në mëngjes.

Një qiell i bukur.

Një i panjohur që mban derën hapur.

Rehatia e kthimit në shtëpi.

Një vakt i përbashkët.

Dikush që na bën të qeshim.

Këto momente mund të kenë qenë aty gjatë gjithë kohës.

Mirënjohja thjesht na ndihmon t'i shohim ato.

Dhe sa më shumë që praktikojmë të vërejturin, aq më shumë gjëra të vogla fillojmë të gjejmë.

Mirënjohja rritet kur e shprehim

Mirënjohja bëhet edhe më e fuqishme kur e ndajmë atë.

Mendo për dikë që të ka ndihmuar, të ka inkurajuar, të ka mësuar diçka ose thjesht e ka bërë jetën tënde pak më të ndritshme.

Pastaj tregoja atyre.

Thuaju faleminderit.

Dërgo mesazhin.

Bëj telefonatën.

Shkruaj një shënim.

Jep një përqafim.

Ndonjëherë ne supozojmë se njerëzit tashmë e dinë se sa shumë i vlerësojmë.

Por dëgjimi i këtyre fjalëve mund të ketë rëndësi.

Kur shprehim mirënjohje, nuk i kujtojmë vetëm vetes diçka të mirë.

Ne i bëjmë një personi tjetër të dijë se edhe ata ishin të rëndësishëm.

Mirënjohja nëpër botë

Mirënjohja mund të shprehet në mënyra të panumërta.

Nëpër vende dhe kultura të ndryshme, njerëzit tregojnë vlerësim përmes fjalëve, gjesteve, mikpritjes, dhuratave, vakteve të përbashkëta, festimeve dhe traditave të përcjella nga një brez në tjetrin.

Zakonet mund të jenë të ndryshme, por ndjenja pas tyre është çuditërisht e njohur.

Faleminderit.

Unë të vlerësoj.

Jam i lumtur që je këtu.

Ajo që bëre kishte rëndësi për mua.

Udhëtimi na kujton se mirënjohja nuk ka nevojë të duket njësoj kudo që të na bashkojë.

Ndonjëherë një buzëqeshje, një gjest ose një falënderim i përzemërt mund të kapërcejë vetë barrierën gjuhësore.

Një sfidë e vogël mirënjohjeje "Hapkinful"

Para se të përfundojë dita, ndalu dhe mendo për tri gjëra për të cilat je mirënjohës.

Ato nuk duhet të jenë të mëdha.

Ndoshta dikush të bëri të buzëqeshësh.

Shijove një vakt të mirë.

Dielli doli.

Dëgjove nga dikush që e do.

Pate një moment qetësie për veten.

Pastaj zgjidh një person që e vlerëson dhe tregoja atij.

Një "faleminderit" i thjeshtë mund të marrë vetëm disa sekonda për t'u thënë, por mund të qëndrojë me dikë për shumë më gjatë.

Dhe sonte, para se të biesh për të fjetur, pyet veten:

Çfarë ishte e mirë sot?

Mënyra "Hapkinful"

Mirënjohja nuk ka të bëjë me të pasurit gjithçka që duam.

Ka të bëjë me vërejtjen e më shumë gjërave që tashmë kemi.

Njerëzit.

Vendet.

Kujtimet.

Rehatitë e zakonshme.

Mirësitë e papritura.

Momentet e vogla që përndryshe mund të na shpëtonin qetësisht.

Ndalohu.

Vërej.

Vlerëso.

Thuaj faleminderit.

Dhe kur jeta të duket e zënë, mos harro të shikosh përreth herë pas here dhe të njohësh të mirën që është tashmë aty.

Sepse një ditë e zakonshme mund të mbajë një sasi të jashtëzakonshme për të qenë mirënjohës kur kujtohemi ta vërejmë atë.

Jeto i lumtur. Ji i sjellshëm. Qëndro mirënjohës. Ji "Hapkinful".